Hayat ve Duvar

    Duvarlar insanlardan uzaklaşmamızı, gerçeklerden kaçmamızı sağlarlar. Sadece gölgemizden kaçamayız, kıskıvrak yakalar ve kavrar bedenimizi. Bazılarımız kimselere güvenemem diyerek duvarlarını elleriyle ördüğü hücresinden bakar hayata. Hissiyatı sızdırmayan, çok kalın fakat görünmez olan bu duvarlar; güneşi, güzellikleri hatta sevdiklerini göstermez insana.

     Duvarları yıkamayan hayat nefes alamamaya, boğulmaya ve isyan etmeye başlar. Boğazına takılan şüphe kendisini sorgulamasına sebep olur: Neden ben? Acaba yaşadıklarım gerçek mi? Yoksa hafızam bilincime isyan edip kendi istediği bir tarihi mi yaşatmaya başladı bana?

     Aşka gelecek olursak; bir duvarın ayırdığı iki insandır bazen aşk. Zamanı gelirse eğer yıkılır duvar. Taraflar sınırları ihlal etmeye başlar, ardından el ele verip diğer duvarlarla savaşırlar. Aslında amaçları savaş değil, sadece var olmaya çalışmaktır. Aşık olunan kişi suç ortağıdır aynı zamanda, suçluluk duyduğunda ondan bile kaçarsın duvarlar ardına. Ardına bakmadan koşarsın... Bazen yeni duvarlara çarpar, bazense geri adımlar atarsın. Suç bulaştıysa bir kere kanına, fazla uzaklaşamazsın.

     İstersin, özgürlük istersin, tadı damağında kalacak bir hayat yaşamak istersin. Her istek özgürlük getirmez ama istemek özgürlüğün tanınması ve peşine düşülmesi yolunda bir deneyimdir, başardıkça istemeye devam edersin.

Kader

Büyük konuştuklarını yaşatır insana kader,
Olmaktan korkmazsın derbeder,
Uzak durman gereken;
Güvensizliktir, insanı kahreder.
İmkansız sandıklarını yaşatır kader,
Bitmez sanmıştın oysa dertler,
Kaçacak delik aramayı bırak,
Yaşa mutlulukları teker teker...
Gözlerinin içi gülüyorsa eğer,
Kaderi değiştirmek dünyaya değer.
Bırak kalemi kağıdı bir kenara,
Hesap yapmadan çıksana yola,
Seslenişlere kulak ver,
Unutma; seveni herkes sever...

Hava Kötü, Ben Güzel

Benimle kafayı bozmuş insanlar var, çok mutluyum, herkese tavsiye ederim :) Hepiniz edinin,
sonra da film izler gibi popcorn eşliğinde izleyin...
İftiralar karşısında kahkahalar patlatmak da bedava...
Yaşasın mutluluk, yaşasın huzur.
İnadına...

Cin Olmadan Adam Çarpmak

Ne de güzel bir tabirdir bu...
Cin olmadan adam çarpma derler,
Hakaretlerin biri bin para,
Herkes bir laf dalaşında.
Bunların yanı sıra,
Yazılarımın altına yorum gönderen birileri,
Pardon 'birisi' mevcut.
www.sonsayfa.com adresinde yayımlanan yazılarım...
Ah o yazılarım,
Ah o görünen IP adresi...
Ah o saptanan adres,
''Ah benim sevdalı başım
Ah benim şair telaşım
Ah benim sarhoşluğum
Ah çılgın yüreğim
Sus artık uslandır beni''

Yalnızsan Yanlışsın

Yalnızsan,
Hatayı kendinde arama vaktin gelmiştir,
İkiye ayırmıyorum; haklısın haksızsın...
Tek bilinen; herkesin hissedemediği,
Fakat senin aklından bir an olsun çıkmayan yalnızlığın...
Eleştiriyi sevmem deme,
Otur bir köşeye, uzaktan da olsa dinle...
Doğrudur, çoğuna iyiliğin fazlasıyla dokunmuştur,
Yılmak mı?
Sen itersen kim ister ki seni?
Vazgeçmeyeceksin...


Her yanlış doğruya daha da yakınlaştırır insanı.
Hatalardan ders aldığı sürece tabi...
Koy sen de bir kadeh kendine,
Ama ellerin avuçlarında yanma derdine...
Yalnızlık her zaman son değildir,
En güzelin başlangıcı da yalnızlık sayesindedir.
Neyse,
Sadece üzenleri değil,
Mutlu edenleri de buruştur at alevlerin arasına...
Kendine soracağın soru belli;
Ben nerede hata yaptım?
Kimin ahını aldım, kime gereksiz taptım...


Yalnızlığına ağlayacağına,
Kaldır kafanı bak etrafına,
İnsanlar nasıl da mutlu,
Eksiğim yok diyorsan,
Aynanın önüne geç, yüzleş
Asla bakma onun bunun lafına...
Yalnızsan,
Yanlışsın.
Felsefeyi not et bir kenara...

Gece Karalaması Vol.2

Kardeşim ne derdin var diye sorarlar adama...
Veremezsin cevap,
Paylaşmak istemezsin belki de,
Güçsüz görünmek istemezsin...
Şimdiye kadar en güçlü göründüğünden,
Hakkında ne düşünürler bilemezsin...
Fırtına olur, eser geçerler.
Kalbinin derinliklerini bilemezler,
Yorum yaparak,
İsmini dolarlar ağızlarına.
Meraklısı çoktur,
Bilip bilmeden yorum yaparlar.
Nereden bilsin ki içimi.
Öylesine saçmalıyor işte,
Laf olsun torba dolsun.
Bakma buraya böyle yazdığıma,
Karşıma çıkan bin bir türlü engele rağmen,
Ben iyiyim,
İyiyim demeyi öğrendim ben yıllar önce.
Boyun eğmem hiç kimseye...
Gelirler geçerler,
Yine benliğimle baş başa bırakırlar beni.
Dün de yoklardı ki zaten,
Yarınlarımda olsunlar olmasınlar,
Bana ne...
Neyse, geç oldu saat.
Bu akşamlık prim bu kadar,
Düşmanın sonu yakın,
Dostun yolu açık olsun...
Sevenlere sevgiler,
Sevmeyen de illa ki bir gün sever, bilirim...

Çamur

Toprak olacaksın,

Su olacaksın,

Masum olacaksın,

Çamur olmayacaksın, karışmayacaksın...

İnsan olarak anılmak istiyorsan,

Pisliğe bulaşmayacaksın.

İsmini ağzına dahi alamayacaklarına,

İftira atmayacaksın,

Sinirlerin bozuluyorsa,

Hatayı kendinde arayacak,

Bulaşmayacaksın...

Haddini bileceksin,

Unutma!

Diğer tarafta hesap vereceksin.

Mutluluklar seni üzmeyecek,

Sen de dileyeceksin...

Sağlıklı bir ailenin evladı isen,

Hele ki bir anne,

Bir baba isen,

Hayata lanet etmekten vazgeçip,

Şükretmeyi bileceksin...

İnandıklarına sarılacak,

Sarıldıklarını bırakmayacaksın...

Aşk da, nefret de, hırs da, beddua da bugüne özel,

Yarın veda edebilme ihtimalini unutmayacaksın...

Zamanın gücünü,

Suların durulacağını,

En mutsuz anında bile hatırlayacaksın...

Altını çizmek isterim ki,

Hayata hangi yüzünü gösterdiysen,

Yıllar sonra da öyle hatırlanacaksın...

Gel sen çamur olma,

Kum ol es rüzgarla,

Toprak ol, can ver tohumlara...

Su ol ümit ver yarınlara...